معرفی آیین و کتاب های کنفسیوس

آئین کنفسیوس؛

کنفسیوس که نامش به زبان چینی، کونگ – فو – تسو بود یک مکتب اخلاقی را در چین بنیان نهاد که بنام او دین کنفوسیوس است. نام اصلی او، چی – یو – کونگ بوده است. کونگ در در سال 569 ق.م در شهر لو از استان شانگ تونگ به دنیا آمد. پدرش از سوداگران امپراتور به شمار میرفت. پس از پایان تحصیلات در سال 531 ق.م یک مکتب اخلاقی بوجود آورد و به هدایت مردم مشغول شد. در سال 501 ق.م به فرمانروایی ایالت لو رسید، ولی از آن کار استعفا داد و سرانجام در سال 489 ق.م درگذشت.

او را در دهکده ی کیو – فو در چین مرکزی به خاک سپردند. او را سقراط چین لقب دادند، زیرا آئین او درباره انسان و انسانیت بحث میکند. دین او بر اساس اخلاق استوار است و در آن دین از پرستش خدایان گوناگون سخنی نرفته و برای پیروان آن مکانی برای پرستـش و کاهـنی پیش بیـنی نشـده. پیروان او به کـتاب ویـژه ای معـتـقـد نـیستند. چینیان دیـن او را مکـتب تعالـیم نام نهادند.

کـنفسیوس به قربانی دادن به روح نیاکـان توجه و به خصوص قربانی به ارواح نیاکـان خانوادگی را تأیید میکند و قربانی دادن به روان های دیگر را مکروه میشمارد و آن را نوعی تملق میداند. او زیاد معتقد به زندگی آن جهانی نیست و میگوید: « تو که هنوز زندگی را نشناخته ای مرگ و پس از مرگ را چگونه خواهی شناخت ». در عین حال او معتقد به پرستاری آسمان است و ازآن به شانگ – نی تعبیر میکند.

درباره نظام جهان معتقد به دو اصل مثبت و منفی است، که یکمی را « یانگ » و دومی را « یین » میخواند و میگوید از آمیختن این دو نیرو، آسمان و زمین پدیدار شد و آدمی به وجود آمد. از نظر اخلاقی کـنفوسیوس میگوید کـه آدمی پاک سرشت آفریده شده است و این نیکی را باید با نور معرفت و آموزش و پرورش تکمیل کند.او میگوید: « اساس جامعه انسانی بر روی پنج رابطه قرار گرفته است ».

1 رابطه پادشاهان و فرمانروایان با رعایای خود.
2 رابطه پدران یا فرزندان.
3 رابطه شوهر با زن.
4 رابطه برادران بزرگتر با برادران و خواهران کوچکتر.
5 رابطه دوستان با دیگران.

همه این روابط بر اصل محبت و احترام متقابل بنا شود. قاعده کلی برای حُسن رابطه یک شخص یا دیگران این است که آنچه که برای خود نمی پسندد برای دیگران روا ندارد.

________________________________________________________

کتاب های کنفوسیوس؛

این آثار که به نام نوشته های مقدس کنفوسیوس معروف است به پنج کینگ یا پنج نوشته تقسیم می شود و نیز کتابی که آن را « آنالکت » گویند و آن مجموعه ای است از گفتار وی که شاگردانش گرداوری کرده اند.

از کتاب های پنج گانه او، کتاب نخست « یی – کینگ » نام دارد که به معنای کتاب تعبیرات و نمودارهای عرفانی است.
کتاب دوم « شو- کینگ » که بخشی از تاریخ چین و رویدادهای چند زنجیره از پادشاهان آن کشور است.
کتاب سوم « شی – کینگ » و به معنای دیوان چکامه هاست.
کتاب چهارم « لی – کینگ »، در آداب تشریفات است.
کتاب پنجم « چون – چیو یهنی » به معنی بهار و پائیز است که در آن کتاب وقایع تاریخ چین را در ایالت لو از 722 تا 481 پیش از میلاد نوشته است.

او همچنین می گوید: من حکیم مادرزاد نیستم بلکه تنها کاری که میکنم آن است که پژوهش های پـیشیـنـیان را به دسـت می آورم و در فـهـم و درک و توضیـح آنها، کوشش بلیغ خرج میدارم.

اصطلاح انـسان کـامل، در فلسفه کـنفوسیوس « چـون – تـزو » است و آن عـبارت از فرزندی است که محبت والدین را همواره در دل دارد، و پدری است که نسبت به فرزندان خود عدالت و مهربانی می کند، و شوهری است که به همسر خود وفادار است، و دوستی است که به دوست خود اخلاص میورزد.

انسان کامل دارای پنج خصلت زیر است:

1 عزت نفس و عُلو همت.
2 خلوص نیت.
3 شوق و اخلاص عمل.
4 حُسن سلوک.
5 حکمتی که شک و گمان بار نیاورد.

آبشخور:
تاریخ تمدن های مشرق زمین ؛ باقرعلی عادلفر
پژوهشی از علیرضا کیانی ؛ تاریخ فا

آیین کنفسیوس

کُنفُسیوس در ۵۵۱ پیش از میلاد در ایالت کوچک لو که امروزه بخشی از شهرستان جدید شاندونگ است متولد شد و در ۴۷۹ پیش از میلاد در گذشت. والدینش، که در زمان کودکی او زندگی را بدرود گفتند، او را کونگ – کویی نامیدند. کنفوسیوس از کلمهٔ کونگ فوزی، به معنای ((استاد بزرگ، کونگ)) گرفته شده‌است.

اسم او «کنفوسیوس» «کنوگ چیو» به گفته برخی «کونگ فو تسو» بود و «کنفوسیوس» نامی است که مردم به صورت احترام برای او برگزیدند.

کنفوسیوس، در سال ۵۵۱ قبل از میلاد، در روستایی به نام تسو، واقع در ایالتِ قدیمی لو – که امروزه بخشی از شهرستان جدید شاندونگ است – زاده شد. خانواده ای که کنفوسیوس در آن به دنیا آمد، خانواده ای پرجمعیت بود.

پدرِ کنفوسیوس، شولیانگ هو، افسری بازنشسته بود که با شرکت در جبهه‌های نبرد موفّق شده بود رضایت پادشاه را به دست آورده و زمین هایی را به تملّک خود درآورد. شولیانگ سه همسر داشت که هیچ کدام از آنها نتوانسته بودند برایش پسری بزایند؛ نُه دختر او نیز همه ازدواج کرده و به خانواده‌های دیگر پیوسته بودند. به همین دلیل، در سال ۵۵۵ قبل از میلاد، شولیانگ هو، در حالی که شصت و چهار سال سن داشت، دختری پانزده ساله به نام یان چنگ تسای را به عنوانِ همسر متعه خود اختیار کرد. چنگ تسای نیز تا مدّتی نمی توانست باردار شود؛ به همین دلیل – چنان که از روایات سنتی آئین کنفسیوس بر می آید – از تپّه نی چی ئو بالا رفت و بر فرازِ آن به دعا و نماز مشغول شد؛ تا این که سرانجام به کنفسیوس حامله شد؛ به همین سبب، یکی از نام‌های کنفسیوس “چیو” به معنی تپّه است.

وقتی کنفسیوس هنوز سه سال داشت، پدرش مُرد و او را در فانگشان، واقع در لوی شرقی، به خاک سپردند. با مرگِ شولیانگ هو، کنفسیوس و مادرش مجبور بودند از بقیه خانواده جدا شوند، به نحوی که حتّی اجازه نداشتند در مراسم خاکسپاری شولیانگ شرکت کنند. از آن جا که مادرِ کنفسیوس، زنِ رسمیِ شولیانگ به حساب نمی آمد؛ چیزی از میراثِ شولیانگ به او نرسید و آنها از آن پس مجبور بودند در چاندونگ واقع در شرق چین به تهی دستی روزگار بگذرانند. بر اساس روایات، کنفسیوس همچنین از کودکی به مطالعه آثاری در زمینه قربانی و آداب معبد می پرداخت.

چندی بعد، در حالی که کنفسیوس سنینِ نوجوانی اش را می گذراند – به روایتی سیزده سال و به روایتی دیگر شانزده سال داشت – مادرش بر اثر بیماری و کارِ زیاد درگذشت. چنگ تسای را نیز در فانگشان به خاک سپردند. وقتی کنفسیوس هفده سال داشت، یکی از اشرافِ لو به نام چی پینگ تسو به دنبال شخصی می گشت که با آداب قربانی آشنایی داشته باشد؛ به همین دلیل همه عالمان شهر را به مجلسی دعوت کرد و کنفسیوس نیز در بین آنها حاضر شد.

کنفسیوس در بیست سالگی با دختری به نام یی چی گوان ازدواج کرد. این ازدواجی بود که مادرِ کنفسیوس بین او و دخترِ دوستِ پدرش ترتیب داده بود. پس از گذشتِ دو سال از این ازدواج، یی چی گوان برای کنفسیوس پسری زایید که کونگ لی نامیده شد کنفسیوس دختری نیز داشته است که در برخی کتابها نامِ او کونگ جیو ثبت شده است. (کونگ، نام خانوادگی کنفسیوس است و در عرف زبان چینی نام خانوادگی پیش از نام می آید)

کنفوسیوس در روزگار فرمانروایی دودمان بهار و پائیز زندگی کرد. وی در کشوری بنام لو اقامت داشت و کشورلو پیشرفته‌ترین کشور در زمینه فرهنگی بود.[۱]

کنفوسیوس در بیشتر دوران عمرش از مقامات چندان بلندپایه نبود، اما دانش زیادی داشت. در چین باستان آموزش و پرورش از حقوق ویژه اشراف بود. اما کنفوسیوس با شیوه خود این حق را از آنان گرفت و خود شاگردانی را جذب کرد و به آنها آموزش داد. گفته می‌شود که وی سه هزار شاگرد داشته و در میان آنها چند تن جزو دانشمندان آینده بوده‌اند.[۲]

کنفوسیوس در پنجاه سالگی به خدمت فرماروایان دولت چو رسید و حکومت یکی از شهرهای بزرگ را در دست گرفت. او رسیدن به مقام حکومتی را بهترین راه ایجاد اصلاحات اجتماعی می‌دانست.

کنفسیوس پس از سفرهای طولانی و دیدار با لائوتزه، به لو آمد و به پیشنهاد پادشاه آن ایالت، مقام وزارت دادگستری را برعهده گرفت و پس از مدتی نیز وزیر امور داخله شد؛ تا این که سرانجام به وزارت اعظم ایالت لو رسید. در این زمان عدالتی که او در کارش داشت، باعث برانگیخته شدن مخالفت‌ها و عزل او از مقامش بود. وقتی در روز عید، از گوشت قربانی برایش نفرستادند، کنفسیوس این اقدام را بهانه قرار داد و وطنش را ترک کرد.

پس از آن، کنفسیوس بیشتر عمرش را در بین ایالت‌های چین سرگردان بود. سخنان او در مورد شیوه حکومت و اخلاق حاکمان، مورد پذیرش هم‌روزگارانش واقع نشد و حتی به زندان نیز افتاد.

سرانجام در سال ۴۷۹ پیش از میلاد، در حالی که خود را ناموفق می‌دانست از دنیا رفت. وی آثار مهمی بر جای نهاد و شاگردان برجسته‌ای پرورش داد که آموزه‌های او را رونق بخشیدند.[۳]

وی آفرینش جهان را مبتنی بر قانون قطبیت می‌داند؛ به این منظور که از هستی مطلق، نخست موجودی یگانه که خود کنفسوس آن را قطب بزرگ می‌خواند ٬منبعث می‌شود و همراه آن قطب دیگری که قسمت پذیر است بوجود می‌آید. این دو قطب با هم روبرو و به هم پیچیده می‌شوند. از این جا جهان کون و فساد مانند دو نیروی قوی و ضعیف یا روشنایی و تاریکی و یا نماینده صفات مرد و زن، پا به عرصه هستی میگذارد و تغییر و تبدیل یافتن این دو قطب، اساس به وجود آمدن خوبی یا بدی و یا خیر و شر است.

کتاب‌هایی که به کنفوسیوس و برخی از شاگردان او منسوب است، متون مقدس این آیین را تشکیل می‌دهد. این کتاب‌ها عبارتند از:

۱. شوچینگ (کتاب تاریخ)؛
۲. شی چینگ (کتاب شعر)؛
۳. لی‌چی (کتاب شعائر)؛
۴. ئی چینگ (کتاب تبدلات)؛
۵. چون‌چیو (سالنامه بهار و پاییز).
چهار کتاب نخست، گزیده‌ای از سخنان پیشینیان را نیز در بردارد، ولی سراسر کتاب پنجم از خود اوست. چهار کتاب دیگر نیز به شاگردان او منسوب است:
۱. آموزش کبیر (تعلیمات درباره تقوا)؛
۲. مرام میانه (میانه روی کامل)؛
۳. جنگ ادبی (مجموعه گفتار کنفوسیوس)؛
۴. منسیوس (آثار مفسر بزرگ آیین کنفوسیوس به نام منیسوس).[۴]      

منابع:

تاریخ ادیان جان بی‌ناس ترجمه علی اصغر حکمت
تاریخ فلسفه چین ترجمه علی پاشائی
دو هزار دانشمند در جستجوی خدای بزرگ ٬راویه ریموند، تهران: جاویدان. چاپ اول ۱۳۵۵.
1.دانشنامه چین، در: China ABC، (فارسی)، بازدید: اکتبر ۲۰۰۹.

2.دانشنامه چین، در: China ABC، (فارسی)، بازدید: اکتبر ۲۰۰۹.

3.توفیقی، حسین؛ آشنایی با ادیان بزرگ، تهران، سمت، ۱۳۷۹، ص۴۹-۴۸.

4.میرخلیلی، سید جواد، آییت کنفوسیوی، در: پژوهشکده باقرالعلوم، بازدید: اکتبر ۲۰۰۹.