37 عیب ما ایرانیان که هیچوقت درمان نشد ، صادق هدایت

صادق هدایت در کتاب بوف کور خود می نویسد :
سی و هفت درد و عیب اساسی ما ایرانیان که هیچوقت درمان نشد..!

40003_149763885034470_3804373_n

به قسمتی از درد های اجتماعی ما ایرانیان توجه کنید:

  • اکثر ما ایرانی ها تخیل را به تفکر ترجیح می دهیم.
  • اکثر مردم ما در هر شرایطی منافع شخصی خود را به منافع ملی ترجیح می دهیم.
  • با طناب مفت حاضریم خود را دار بزنیم.
  • به بدبینی بیش از خوش بینی تمایل داریم.
  • بیشتر نواقص را می بینیم اما در رفع انها هیچ اقدامی نمی کنیم.
  • در هر کاری اظهار فضل می کنیم ولی از گفتن نمی دانم شرم داریم.
  • کلمه من را بیش از ما به کار می بریم.
  • غالبا مهارت را به دانش ترجیح می دهیم.
  • بیشتر در گذشته به سر می بریم تا جایی که اینده را فراموش می کنیم.
  • از دوراندیشی و برنامه ریزی عاجزیم و غالبا دچار روزمرگی و حل بحران هستیم.
  • عقب افتادگی مان را به گردن دیگران و توطئه انها می اندازیم،ولی برای جبران ان قدمی بر نمی داریم.
  • دائما دیگران را نصیحت می کنیم،ولی خودمان هرگز به انها عمل نمی کنیم.
  • همیشه اخرین تصمیم را در دقیقه 90 می گیریم.
  • غربی ها دانشمند و فیلسوف پرورش داده اند،ولی ما شاعر و فقیه!
  • زمانی که ما مشغول کیمیا گری بودیم غربی ها علم شیمی را گسترش دادند.
  • زمانی که ما با رمل و اسطرلاب مشغول کشف احوال کواکب بودیم غربی ها علم نجوم را بنا نهادند.
  • هنگامی که به هدف مان نمی رسیم،ان را به حساب سرنوشت و قسمت و بد بیاری می گذاریم،ولی هرگز به تجزیه تحلیل علل ان نمی پردازیم.
  • غربی ها اطلاعات متعارف خود را در دسترس عموم قرار می دهند،ولی ما انها را برداشته و از همکارمان پنهان می کنیم.
  • مرده هایمان را بیشتر از زنده هایمان احترام می گذاریم.
  • غربی ها و بعضا دشمنان ما،ما را بهتر از خودمان می شناسند.
  • در ایران کوزه گر از کوزه شکسته اب می خورد.
  • فکر می کنیم با صدقه دادن خود را در مقابل اقدامات نابخردانه خود بیمه می کنیم.
  • برای تصمیم گیری بعد از تمام بررسی های ممکن اخر کار استخاره می کنیم.
  • همیشه برای ما مرغ همسایه غاز است.
  • به هیچ وجه انتقاد پذیر نیستیم و فکر می کنیم که کسی که عیب ما را می گوید بدخواه ماست.
  • چشم دیدن افراد برتر از خودمان را نداریم.
  • به هنگام مدیریت در یک سازمان زور را به درایت ترجیح می دهیم.
  • وقتی پای استدلالمان می لنگد با فریاد می خواهیم طرف مقابل را قانع کنیم.
  • در غالب خانواده ها فرزندان باید از والدین حساب ببرند،به جای اینکه به انها احترام بگذارند.
  • اعتقاد داریم که گربه را باید در حجله کشت.
  • اکثرا رابطه را به ضابطه ترجیح می دهیم.
  • تنبیه برایمان راحت تر از تشویق است.
  • غالبا افراد چاپلوس بین ما ایرانیان موقعیت بهتری دارند.
  • اول ساختمان را می سازیم بعد برای لوله کشی،کابل کشی و غیره صد ها جای ان را خراب می کنیم.
  • وعده دادن و عمل نکردن به ان یک عادت عمومی برای همه ما شده است.
  • قبل از قضاوت کردن نمی اندیشیم و بعد از ان حتی خود را سرزنش هم نمی کنیم.
  • شانس و سرنوشت را برتر از اراده و خواست خود می دانیم.

نویسنده: حامد محمدپور

مانده ام سخت عجب، کز چه سبب ساخت مرا ، یا چه بوده ست مراد وی ازین ساختنم...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *